Resmi Gazete'de yayımlanan karara göre, F.C.E, kendisine ait taşınmazı Ç.G'ye kiralamıştır. Ç.G, iki ay boyunca kira bedelini ödememesi üzerine, F.C.E, kira sözleşmesinde imzası bulunan kefil hakkında icra takibi başlattı.
Asıl borçlu olan Ç.G., borçtan sorumlu olmadığı savıyla kefil hakkında icra takibinin iptali için dava açtı. Yargılamayı gerçekleştiren mahkeme, kefilin borçtan sorumlu olduğuna karar vererek davayı reddetti.
Kararın kesinleşmesinin ardından Adalet Bakanlığı, F.C.E. ve Ç.G. arasındaki kira sözleşmesinin kefilin sorumlu olacağı maksimum miktar ile kefalet tarihinin kefil tarafından el yazısıyla belirtilmediğini öne sürerek, borçtan kefilin sorumlu olamayacağına dair kararı kanun yararına temyiz etti.
Gerekçe Açıklandı
Temyiz incelemesini üstlenen Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, kira sözleşmesindeki kefalet sözleşmesinin “şekil şartlarını taşımadığı” gerekçesiyle yerel mahkeme kararını kanun yararına bozdu.
Daire, yaptığı değerlendirmede davacının kefil sıfatıyla kira sözleşmesine imza attığını, fakat 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 583. maddesinde “Kefalet sözleşmesi yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azami miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin sorumlu olduğu azami miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda bu sıfatla veya benzeri bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi gerekmektedir.” ifadelerine yer verildiğini bildirdi.
Yasal düzenlemeler doğrultusunda kefalet sözleşmesinin şekil şartını taşımadığının altı çizilen kararda, mahkemece verilen kararın hukuka aykırı olduğuna vurgu yapıldı.
