TBMM’de Suça Sürüklenen Çocuklara İlişkin Araştırma Komisyonu’nda cezaevlerindeki çocuklardan gelen mektuplar okundu. Mektuplarda suç işleme süreçleri ve ceza sistemindeki eksiklikler anlatıldı. 17 yaşında hırsızlık suçundan cezaevine giren bir genç, mektubunda “O zaman yaptıklarımın yanıma kar kaldığını sandım ama şimdi 26 yaşındayım ve toplamda 100 yılı aşan cezam var” diye yazdı. Bir başka genç ise yaşadığı süreçleri “16 yaşında cezaevine girdim, ilk salındığımda çok mutlu oluyordum. Suç kaydım 150-160 olunca yakalandım” sözleriyle anlattı.
‘UYUŞTURUCUYA ALIŞTIRILDIM’
Bir diğer mektupta çocuklukta yaşanan ihmal ve istismara vurgu yapılarak şu ifadeler kullanıldı: “Çocukluğumda uyuşturucuya alıştırıldım. Para, güç ve ailem heves ettirerek benden yaşça büyükler tarafından kullanıldım. İlk suçta değilse bile ikinci suçta bir yaptırım alsaydım belki çoktan ıslah olurdum. Bu suçun caydırıcılığı olmadı, çocukluğumu ve gençliğimi kurban ettim.” Ankara 2 No’lu Barosu Aile Merkezi Yönetim Kurulu Üyesi Saliha Sasa komisyonda yaptığı sunumda cezaevlerinde eğitim, psikolojik destek ve sosyal rehabilitasyon imkanlarının sınırlı olduğunu belirterek “Tutuklama oranları yüksek, sosyal inceleme raporları yetersiz ve çocuk mahkemesi sayısı az. Rehabilitasyon imkanları sınırlı kalıyor” diye konuştu. Ankara 1 No’lu Barosu Çocuk Hakları Merkezi Başkanı Avukat Cemile Didem Karaboğa, çocuk adalet sisteminde ciddi personel ve fiziki imkân eksikliği bulunduğunu dile getirdi. Karaboğa şu ifadeleri kullandı: “Vaka danışmanlığı ve sosyal inceleme süreçleri yetersiz. Çocuklar sosyal çevreleri içinde değerlendirilmiyor, uzman takibi güçsüz. Bu sorunlar çözülmeden adalet ve rehabilitasyon mümkün değil.”
