Ekonomik krizin etkileriyle birlikte, emekli olmak zorunda kalan insanların sayısı her geçen gün artarken, İstanbul’da yaşayan 70 yaşındaki Tahsin Uzun, cilt kanseri olmasına rağmen geçim sıkıntısı nedeniyle kağıt toplayarak hayatını sürdürüyor.
2011 yılında emekli olan ve geri dönüşüm işçileri arasında “Tahsin dayı” olarak anılan Uzun, emekli maaşının temel ihtiyaçlarını bile karşılamadığını belirtiyor. Sağlık sorunlarına rağmen her gün kilometrelerce yürüyüp çöplerden kağıt topladığını dile getiriyor. Uzun, uzun çalışma hayatının ardından emekliliğinin kendisi için dinlenme yerine zor bir mücadeleye dönüştüğünü ifade ediyor.
“Emekliyim Geçinemiyorum”
Yaklaşık 30 yıl boyunca çalıştığını aktaran Uzun, emekli olduktan sonra yaşam koşullarının giderek zorlaştığını vurguluyor. Yükselen kira, gıda ve sağlık masrafları karşısında emekli maaşının yetersiz kaldığını kaydeden Tahsin dayı, “Emekliyim ama geçinemiyorum” diyerek durumunu özetliyor.
Uzun, cilt kanseri olduğunu ve uzun süredir sağlık sorunları yaşadığını belirtirken, 2003 yılında bir ameliyat geçirdiğini de ifade ediyor.
Hastalığına rağmen çalışmak zorunda kaldığını yineleyen Uzun, bu durumun onu her geçen gün daha da yıprattığını dile getiriyor. “Hastayım ama çalışmak mecburiyetindeyim. Başka bir gelirim yok” diyor.
Depoda Yaşıyor
Tahsin Uzun, İstanbul’da kalacak bir evi olmaması nedeniyle Fikirtepe’de arkadaşlarının bulunduğu bir depoda yaşamak zorunda kaldığını belirtiyor. Düzenli bir barınma alanı olmadan, temel ihtiyaçlarını bile zor şartlarda karşılamaya çalışıyor.
300 Lira İçin 20 KM Yürüyor
Her gün Fikirtepe’den Üsküdar’a, ardından tekrar Fikirtepe’ye yürüdüğünü anlatan Tahsin dayı, günde en az 20 kilometre kat ettiğini kaydediyor. Yaşına ve hastalığına rağmen bu yolu yürümeye mecbur kalıyor. Gün boyunca topladığı kağıtlar karşılığında 250 ila 300 lira kazandığını söyleyen Uzun, bu paranın yalnızca günü kurtardığını ifade ediyor. “Kazandığım para ne sağlığa ne de düzgün bir yaşama yeter” diyor.
Yaşadığı zorlukların artık dayanılmaz hale geldiğini belirten Uzun, yetkililere sesleniyor:
– Ben bu ülkeye yıllarca emek verdim. Emekliyim, hastayım, yaşlıyım. Bu halde çalışmak zorundayım. Devlet büyüklerinden buna bir el atmalarını istiyorum.
