Kocaeli'de yaşayan Nurcan ve Sinan Yıldız’ın tek çocukları olan Beyzanur Yıldız, 6 Mayıs gecesi uyandığında belden aşağısını hareket ettiremediğini fark etti.
Ambulansla Kocaeli Şehir Hastanesi’ne kaldırılan Beyzanur’a yapılan tetkiklerde nadir görülen bir nörolojik sorun olan TM teşhisi konuldu. Tedavi sürecinde Yıldız’a, sinir hasarını azaltmak ve sürecin ilerlemesini durdurmak amacıyla IVIG (İntravenöz İmmünoglobulin) tedavisi uygulandı.
Belindeki enfeksiyonun ortadan kaldırılmasının ardından iltihabın sinirlere baskı yaparak belden aşağıya sinyal iletimini durdurduğu belirlendi.
Tekerlekli sandalyeye bağımlı hale gelen Yıldız, 2 ay önce Ankara’daki Gaziler Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne sevk edildi. Beyzanur’un omurilikte meydana gelen iltihaplanma nedeniyle uzun dönem fizik tedavi ve rehabilitasyona ihtiyaç duyduğu tespit edildi.
Yıldız, yürüyüş fonksiyonlarını yeniden kazanması için robotik yürüme cihazı ve kas güçlendirme egzersizleri programına alındı.
'Ayağa Kalkmak İçin Çok Çabalıyorum'
Beyzanur Yıldız, bir gece yürüyemediğini ve hareket edemediğini fark ettiğini belirtti:
“Okuldan geldim, gece 00.00'da yattım, sonra 02.00'de uyandım ama kalkamadım. Annemle babamı çağırdım, hastaneye götürdüler. Kocaeli Şehir Hastanesi’nde MR, tomografi ve röntgen çektiler.
Doktorlar omuriliğimde iltihap olduğunu tespit etti. Bu nedenle belimden 'BOS' sıvısı (beyin omurilik sıvısı) aldılar. Önce ilaç veya iğne ile geçeceğini düşündüm ama geçmedi. Fizik tedavi ile düzeleceğim inşallah. Burada nörolojik salonda egzersiz yapıp adım atmaya çalışıyorum, kol güçlendirmeye çalışıyorum.
Ayağa kalkmak için çok çalışıyorum. Burada babamla kalıyorum, annem Kocaeli Gölcük'te. Beni özlediği için her zaman arıyor. Ben de onu çok özledim, çok seviyorum. Tekerlekli sandalyem biraz eğlenceli; çevirdiğim için kollarım güçleniyor.
Ama en kısa zamanda yürümeyi umuyorum. Ayağa kalkınca ip atlamak istiyorum, onu çok özledim. Okula gitmek istiyorum. Kocaeli’ye gidince öğretmenim evime gelecek. Hastanedeki omurilik hastaları da beni tanıyor.
Gazi ağabeyler var, onlarla balkonda oturup sohbet ediyoruz. Büyüyünce çocuk doktoru olmak istiyorum. Buradaki doktor ve hemşirelerimi çok seviyorum. Doktorlar zamanla yürüyebileceğimi söylüyorlar ama bu sürecin biraz uzun olacağını da ekliyorlar.”
'Beyzanur Yaşamayı Seven Bir Çocuktu'
Beyzanur Yıldız'ın babası Sinan Yıldız, kızının daha önce hiçbir hastalık geçirmediğini belirtti:
“O gece bizi yanına çağırdı, 'Baba bir şey oluyor' dedi. İlk önce bir bacağı uyuşmaya başlamıştı. Biz 'Çocuk işte; koştu, hopladı, zıpladı' diye düşündük. Annesi ovaladı ama uyuyakaldık. Yarım saat sonra kalkıp belden aşağısını hissetmediğini fark ettik. Hastaneye götürdük.
Hastalığının omurilikle ilgili olduğu, geçirmiş olduğu herhangi bir enfeksiyona bağlı bir hastalık olduğu söylendi. Bu süreçten sonra fizik tedavi görmesi, tekerlekli sandalye kullanması gerektiği belirtildi. Buraya sevk edildik ve burada yoğun bir tedavi sürecine alındı.
Burada Beyzanur'u hayata hazırlıyorlar; yataktan sandalyeye geçiş gibi. Ayağa kaldırıp yürütmeye çalışıyorlar. Beyzanur sosyal bir çocuktu, yaşamayı seven bir çocuktu. Geçmiş günler aklıma geliyor sürekli.
Sandalyesine bakınca onu yürürken görüyorum. Eski günler devamlı aklımı meşgul ediyor. Bir anda olan bir şey. Herkesin başına gelebilir. Yürüyen çocuğu bir anda tekerlekli sandalyede görünce insan ister istemez duygusal olarak etkileniyor. Yürümeye başlayınca bol bol gezdireceğim, her yere gideceğiz.”
'Beyzanur'u Bağımsızlaştırmak İçin Çalışıyoruz'
Gaziler Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde ergoterapi teknikeri olarak görev yapan Cenk Eren Hançerlioğlu, Beyzanur Yıldız ile yaklaşık 2 aydır çalıştıklarını açıkladı:
“Beyzanur'u tekerlekli sandalyede en bağımsız şekilde hayata kazandırmaya yönelik çalışmalar yapıyoruz. Kendi transferini nasıl yapabilir, giyinmesini nasıl halledebilir; bunlar üzerinde yoğunlaşıyoruz. Ne zaman ayağa kalkıp yürüyeceği ise belli değil. Biz Beyzanur'u bağımsızlaştırmak için çabalıyoruz.
Bu hastalık oldukça seyrek görülüyor. Beyzanur sosyal bir çocuk; burada çok iyi vakit geçiriyor. Diğer hastalarla ve hastanedeki diğer personelle sürekli etkileşimde bulunuyor. Aktiviteler yapıyoruz, resim ve takı kursuna katılıyor. Taburcu olacağı için çok üzgün.”
