Japon bilim insanları, 2011 Fukuşima nükleer kazasının ardından tahliye edilen bölgede hızla çoğalan evcil domuz-yaban domuzu melezlerinin genetik yapısını çözdü.
2011'de meydana gelen 9,1 büyüklüğündeki deprem ve sonrasında binlerce kişinin hayatını kaybettiği tsunami felaketinde Fukuşima Nükleer Santrali'ndeki sızıntı, dünyayı nükleer bir felaketin eşiğine getirmişti.
Olay sonrası boşaltılan bölgede çiftliklerden kaçan az sayıda evcil domuz, yerli yaban domuzları ile çiftleşmeye başladı. İnsan faaliyetinin neredeyse tamamen durduğu tahliye bölgesi, zamanla evcil ve yaban türler arasındaki melezleşmeyi incelemek için doğal bir laboratuvara dönüştü.
Dikkat Çeken Genetik Değişim
Fukuşima’daki araştırmacılar, 2015–2018 yılları arasında tahliye bölgesinde yaşayan 191 yaban domuzu ve 10 evcil domuzdan alınan doku örneklerini inceledi.
Sonuçlara göre, evcil domuzlarla yaban domuzlarının çiftleşmesi sonucu doğan yavrular, yaklaşık beş nesil boyunca evcil anneye ait mtDNA’yı taşımaya devam etti. Ancak nesiller ilerledikçe evcil domuzlara ait genetik materyal hızla azaldı ve popülasyon genetik olarak yeniden yaban domuzlarına benzemeye başladı.
Buna karşın evcil domuzların yıl boyunca ve daha fazla yavruyla üreme kapasitesi, melez popülasyonda varlığını sürdürdü. Bu durum, tahliye bölgesinde popülasyonun beklenenden daha hızlı artmasına yol açtı.
Ekolojik Risk
Evcil ve yaban hayvanların melezleşmesi, dünya genelinde artan bir ekolojik sorun olarak gündeme geliyor. Özellikle kontrolsüz bir şekilde çoğalan yaban domuzu popülasyonları, tarım alanlarına zarar verirken, doğal ekosistemleri de tehdit etmeye devam ediyor.
Fukuşima’daki radyoaktif tahliye bölgesi, insan müdahalesinin yokluğunda doğanın nasıl yeniden şekillendiğini gösteren çarpıcı bir örnek olmaya devam ediyor.
